Europese conferentie

op

Op 21 juni 2019 zal stichting Adoptie Nazorg en de aan de stichting gelieerde vereniging Nazorg adoptie een internationale conferentie organiseren in Venray. Vereniging Nazorg Adoptie wil komen tot een Europees Kenniscentrum Nazorg Adoptie. We willen tijdens het symposium komen tot de oprichting van een Europees Kenniscentrum Nazorg. Meer nieuws volgt!

PUBLICITEIT

op

Adoptie, adoptiekinderen/geadopteerden, afstandsmoeders, adoptieouders, legaal of illegaal, kinderhandel, vraag en aanbod, het  maakbare gezin, zaad uit Denemarken, donorprofiel op ‘maat’, kinderloos, is een kind krijgen een ‘recht’, interlandelijke adoptie moet stoppen, scheiding na geboorte, trauma, vervlogen roots, zoektochten, adoptiefilm Andries van Toorn, de stem van het kind.
Kortom een kleine greep uit alle onderwerpen rondom adoptie die wij in de afgelopen maanden voorbij hebben zien komen .

Al deze onderwerpen grijpen me aan, raken me steeds weer. Als Nederlands geadopteerde is het ook een deel van mij, zo voel en beleef ik het.
Daarom ben ik  blij dat ik de keuze heb gemaakt om zelf in actie te komen, gesteund door een mooi, sterk en deskundig team om mij heen.

Dit omdat ik mij zorgen maak om adoptieouders, afstandsmoeders en geadopteerden.

Wie weet hoe hun hart klopt ?
Wie weet hoe zij zich voelen ?
Wie weet waar zij een luisterend oor vinden ?
Wie weet waar zij terecht kunnen ?
Wie weet waar hun onzekerheden zitten ?
Wie kan zich met hen identificeren ?
Vergeet niet het hier en nu.
Vergeet niet om verder te kijken.
Vergeet niet te zorgen voor hen die worstelen met..
Vergeet niet hoe om te gaan met ..
Vergeet niet de toekomst samen tegemoet te gaan met alles wat daarbij hoort!

Infomeren, creëren en verbinden

 

Verjaardag!

op

Eigenlijk wil ik mijn verjaardag nooit graag vieren, misschien omdat mijn geboorte geen feestje was. De negen maanden hier aan voorafgaand waren dat ook niet. Ongewenst zwanger, op heel jonge leeftijd, dat overkwam mijn biologische moeder. Nee, ik neem haar niets kwalijk. Maar de stress van de zwangerschap, de stress en angst in haar jonge leven, heeft zijn impact op haar en op mij als ongeboren kind gehad. Alles heeft ze geprobeerd mij als groeiend mensje er uit te krijgen. Dan mijn geboorte achter een groen laken. De kille grote wereld van dat moment in, de geuren en geluiden van de negen maanden vol stress achterlatend. Een groen gordijn, handen van artsen, verloskundige, gewassen en dan een wiegje in als, de start van mijn leven! ‘Misschien’ is dat de reden, dat ik nooit sta te springen mijn verjaardag te vieren. Maar elk jaar weer tel ik met heel veel plezier er een jaartje bij en……..

VIER IK HET LEVEN en HEB IK HET LEVEN LIEF!

MEDISCHE ANTWOORDEN

op

Onverwacht moest ik het ziekenhuis in, heb een fikse operatie ondergaan. Nu is het een kwestie van tijd/ geduld, een goede opbouw van een trainingsschema voor herstel. Het komt goed!! Midden in een mooie periode van veel contact met andere geadopteerden en vooral ook van iets heel moois en unieks opzetten in de wereld van adoptie.

Voor mij even ‘on hold’ nu. Maar er wordt door velen hard doorgewerkt, alles loopt door. Thanks allemaal, from the bottom of my heart!!
Maar ‘Antwoorden‘ : voor het eerst in mijn leven kon ik op de vraag van de artsen ‘komt het in de familie voor?’ zeggen:” Ik ben geadopteerd, dat weet ik niet, maar ik kan het even navragen, als dat nodig is”.  In tegenstelling tot mijn operatie in 1999, toen ging het over leven en dood. Nu ingrijpend, maar niet levensbedreigend en ‘YES’ dat voelde goed! 35 jaar gezocht en nu heb ik ze, antwoorden over wat in de biologische familie voorkomt en wat al dan niet doorgegeven is aan mij………….

Vakantie

op

Tijdens mijn vakantie liggend op de het strand, genietend van de wind, zee, en de mensen om mij heen, gaat het afgelopen jaar in mijn gedachten voorbij. Nu pas weet ik dat mijn meer dan 35 jarige zoektocht naar mijn roots nooit de innerlijke rust op zal leveren waar ik op hoopte en die ik dacht te vinden! Dank u wel Emeritus hoogleraar in de adoptie, prof dr R. Hoksbergen voor het inzicht in mezelf. Het is accepteren, dat het is zoals het is. Ik moet mijn eigen fundament maken. Dat is moeilijk genoeg, maar dat ben ik aan het doen. Zoals u het zei: als je met één been geboren bent kun je nooit op twee lopen en onthou dat er mensen zijn die van je houden!

“Soms moet je vergeten wat je voelt en onthouden wat je waard bent”

adoptie nazorg oma kleinkinderen

Ik durf het te zeggen

op

Zelf heb ik geen kinderen. Wel heb ik twee stiefkinderen ( wat ik enorm rot woord vind) maar wel aangeeft hoe de vork in de steel zit), maar ik noem het liever bonus-kinderen.

MIJN kleindochter, voor het eerst in mijn leven hoor ik het mezelf zeggen, terwijl ik samen met haar aan het zwemmen ben. Steeds weerhield iets me hiervan, iets diep van binnen. Ik durfde niet. Waarom niet vroeg ik mezelf vaak af ? Omdat biologisch gezien, niets echt van mij is. Niets is een stukje van mezelf, daarom! Maar, nu weet ik dat het mag, dat mijn adoptie ook hier een rol in speelde. Iets waar ik me helemaal niet bewust van was. Het heeft een plek het is me duidelijk. Nu zeg, ik dit is mijn kleindochter Nu pas durf ik het uit te spreken. En ik ben apentrots op al MIJN kleinkinderen! Dat ik deel van hun leven mag zijn.

ALS JE MOEDER EEN VREEMDE WORDT en EEN VREEMDE JE MOEDER WORDT

Kaarsje

op

Ik steek een kaarsje aan bij de foto, van mijn vader. Of zoals beter gezegd, diegene die ik als mijn vader beschouw. 5 jaar alweer is hij dood, maar nog elke dag steek het kaarsje aan, nog elke dag voel ik de pijn. Mis ik zijn steun. Het gevoel erbij te horen, zijn dochter te zijn, een speciaal plaatsje te hebben. Hij voelde en voedde wat ik nodig had, houvast! Er mogen zijn…….

Goedemiddag

op

Goedemiddag met Liesbeth Struijcken, spreek je
Hoi, je spreekt met Ton? Ik heb jou nummer doorgekregen, van René Hoksbergen. Jij bent ook geadopteerd! Toch?
Ja dat klopt, ik ben geboren in stichting moederheil in  Breda in Juli 1963.
Nee dat is niet waar! Ik, Ton ben ook geboren in stichting moederheil in Breda.
Oh ehh, dat meen je niet, ‘mijn hart slaat over’. Dan hebben we misschien wel in hetzelfde bedje gelegen, dan hebben we misschien wel aan dezelfde nonnenborst gelegen. Ongelofelijk wat een onwerkelijk gevoel geeft me dit en tegelijkertijd, wat een verbindend gevoel geeft me dit. Ik heb iemand aan de telefoon met dezelfde start van zijn leven als ik. Alleen, afgestaan, om welke reden dan ook. Niet wetend, maar oh zo worstelend met het “zijn” het missen van de warmte. Het overleven, begint hier!!

Overleg

op

Aan tafel met allemaal mensen die met adoptie iets van doen hebben of zelf geadopteerd zijn. Ik ben de enige blanke geadopteerde, het lijkt soms als een voordeel gezien te worden, omdat het naar de buitenwereld niet direct zichtbaar is. Maar ik ervaar het niet zo. Het gevoel anders te zijn en je anders te voelen is lastig uit te leggen, juist omdat het niet zichtbaar is. Ik voel de kracht van verbinding tussen ons!!

Kermis

op

Ja hoor, ik zie ze staan, ze zijn aan het opbouwen! Ik wil kijken, het trekt aan me. Het bloed kriebelt door mijn aderen. Het triggert me, al mijn sinds mijn jonge jaren. Mijn vader zei altijd tegen mij” gij bent er een van een kermisklant”. Jaren later tijdens mijn zoektocht naar mijn roots, kom ik erachter. Hij had gelijk, mijn biologische grootouders van vaderkant, trokken met een kermisattractie rond. Ik heb kermisbloed, ik wist het wel-;)
Ik ben er trots op!